رودخانه ها به دلیل وجود آب – خاک مناسب و پوشش گیاهی غنی از جمله اکوسیستم های طبیعی پایدار به شمار می ایند – تفریح و تفرج در حاشیه آنها – از قدیم الایام یکی از تمایلات بشر بوده و هست . لذا اخیرا مسئولین کشور به برنامه ریزی و ساماندهی مسیل ها و رود دره ها در قالب تفرجگاه های طبیعی توجه بسیار کرده اند .
این تحقیق – تحلیلی بردو نمونه از تجربیات جهانی موفق در غالب اکوپارک های رودکناری می باشد . در این راستا ضمن معرفی گروه طراحی مربوطه – این دو اکوپارک رود کناری مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته – نکات ویزه برنامه ریزی و طراحی آنها استخراج شده است – سپس به بررسی طرح انجام شده یکی از رود دره های تهران به نام گلاب دره – به عنوان یکی از مکان هایی که دارای پتانسیل با لقوه در کشور – می باشد پرداخته شده و در نهایت با مقایسه نکات ویژه – نتیجه مطالعات به صورت الگویی برای برنامه ریزی و طراحی پروژه های مشابه با توجه به فرهنگ و راه حل های بومی طراحی منظر ارائه گردیده است